ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္ ကိုခြဲခြာျခင္း

သံုးလူ႕ထြတ္ထား သေဗၺညဳ ျမတ္စြာဘုရားကို ဦးထိပ္မွာ ထားပါ၏။ ေ႐ႊစက္ေတာ္မွ ခြဲခြာရေပေတာ့မည္။ မိမိ၏ တသက္တာ၌ ေ႐ႊစက္ေတာ္ဘုရားကို ေမ့ႏိုင္စြမ္းရွိေတာ္မည္ မဟုတ္ပါ။ ေခ်ာင္းေရႏွင့္ တန္ေဆာင္းေတြကို မိမိသည္ ၾကားေရာင္၊ ျမင္ေရာင္ ေနလိမ့္ဦးမည္သာ။ ရတနာျမတ္သံုးပါအား ဦးထိပ္မွာထားလ်က္ သာသနာေတာ္အတြက္ အသက္ေပးလွဴထားေသာ မိမိအဘို႔ အလုပ္ၿပီးလွ်င္ ခရီးႏွင္ရမည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ေ႐ႊစက္ေတာ္မွ အျပန္တြင္ ေက်ာင္းေတာ္ရာ ၀င္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ငဖဲၿမိဳ႕မွ တကာ တကာမမ်ားကို လူၾကံဳပါးႏွင့္ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သလိုက္ရပါသည္။ ငဖဲၿမိဳ႕သံုးစကားႏွင့္ ေရးရပါမူ တက္တက္ခြခြ ဆရာမေတြ႕ေသး သျဖင့္ `ထိထိေရာက္ေရာက္လက္ေတြ႕ျပသႏိုင္ေသာ ဆရာကို ဆိုလိုသည္´ တရားမထိုင္ေသးေသာ ေမာင္ခိုလ်ံ `ငဖဲၿမိဳ႕က´ မွ ေရနံေခ်ာင္းအထိ လိုက္ပို႔မည္ျဖစ္သည္။

ေမာင္ခိုလ်ံႏွင့္ တပည့္ေက်ာ္တို႔သည္ နံနက္ (၃) နာရီ လွည္းထြက္မည္ျဖစ္၍ ညဥ့္ဦးပိုင္ကတည္းက Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္ တတိယည

အဓိ႒ာန္ခရီးမွာ ၿပီးစီးသေလာက္ ျဖစ္ေနေပၿပီ။ ေ႐ႊစက္ေတာ္သည္ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ျဖစ္ရာ ယခုလည္း ရည္မွန္းခ်က္ ျပည့္၀သြားၿပီျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အားထုတ္ၿပီးစီးအပ္ေသာ တရားေတာ္ျမတ္ကို ျပန္လည္စီစစ္ရန္ လိုအပ္ေပေတာ့မည္။ အထက္စက္ေတာ္ရာ၌ ဒုတိယညက တရားထိုင္လိုက္ရာ တမူထူးျခား ေျပာင္းလဲသြားေတာ့သည္။ အအိပ္အေနမ်ားလည္း အထူးေလ်ာ့နည္းသြားေလသည္။ ရင္ထဲ ဟဒယထဲမွာလည္း ထူးထူးကဲကဲ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္ ခ်မ္းသာလွ်က္ရွိသည္။ေတာင့္တျခင္း၊ ေၾကာင့္က်ျခင္းမ်ားကို မေတြ႕ရေတာ့ေခ်။ ဟဒယကို ဉာဏ္စိုက္လိုက္သည့္အခါတိုင္း သိသိသာသာ ခ်မ္းသာမႈတိုးတက္ေနသည္ကို ေတြ႕ရွိခံစား ေနရေပသည္။

`ဒါ . . . တရားရျခင္းဘဲ´ ဟုဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

တရားရလွ်င္လည္း ထိုကိစၥမွာ ျပတ္သြားၿပီ မဟုတ္ပါလား။ တရားရလို၍ အပင္ပန္း အဆင္းရဲခံကာ က်င့္ၾကံအားထုတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ (၁၃) ႏွစ္တိတိ Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္ တတိယေန႔

မေန႔ညက တရားထူးျခားစြာ ဆင္ျခင္မိသည္ျဖစ္၍ အအိပ္အေန လြန္စြာမွ ေလ်ာ့နည္းခဲ့ေလသည္။ ယေန႔ အိပ္ယာမွ ႏိုးေတာ့လည္း ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ရင္ထဲ၌ အပူအပင္ၿငိမ္းေနသည္။ ေအးေအးေဆးေဆး သီတင္းသံုးကာ ရရွိထားေသာ ခ်မ္းသာမႈကို သံုးသပ္လ်က္ ဉာဏ္ပညာျဖင့္ ဆင္ျခင္ ထိုးထြင္းေနဦးမည္။

ၿမိဳ႕ႀကီး ျပႀကီး လူသူႏွင့္နီးလွ်င္ အပူမီးဟပ္ကာ ခ်မ္းသာမႈ ေလွ်ာ့ပါးႏိုင္ျခင္းကို ႀကိဳတင္၀င္စားေနမိသည္။ ၾကည္ညိဳသဒၶါရွိေသာ တကာ၊ တကာမမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရေသာ္ ေတာ္ေပစြ။ အျခားအပို လုပ္ငန္းမ်ားကိုေတာ့ လုပ္လိုစိတ္ ရွိေတာ့သည္ မဟုတ္သည္မွာ ေသခ်ာေနေပၿပီ။ မိမိကိုယ္တိုင္ က်င့္ၾကံထားသျဖင့္ သိရွိခံစားမိေသာ တရားသေဘာကို ဆရာျမတ္၏ အဆံုးအမမ်ားႏွင့္ ေလွ်ာ္ေမြ႕၍ ဓမၼမိတ္ေဆြ တကာ၊ တကာမမ်ားကို ေဟာၾကားတင္ျပေပးရ ေပလိမ့္ဦးမည္။ ေယာဂီပရိသတ္မ်ားအတြက္လည္း ၀ိပႆနာ က်င့္ၾကံနည္း ပညာရပ္အေၾကာင္းကို စာေပက်မ္းဂန္အျဖစ္ ထင္က်န္ေစရန္ ျပဳစုေရးသား ေပးရေပလိမ့္ဦးမည္။

မိမိသိေသာ တရားဓမၼ အရသာကို မိမိ၏ ပရိသတ္သည္လည္း သိရွိနားလည္ေစထိုက္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ မိမိ၏ တရားဓမၼခ်မ္းသာမႈကို Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္ဒုတိယေန႔

အဓိ႒ာန္ေအာင္ျမင္ျခင္း (အဆက္)

ၿငိမ္းေအးခ်မ္းသာသြားၿပီျဖစ္ေသာ သေဘာျဖင့္ အမွ်ေပးေ၀ျခင္းကို ၾကာသိရေသာ တပည့္သည္ အနီးသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာ၏။

            `ဒို႔တေတြ ထင္တာထက္ ပိုမျမန္ဘူးလား´ ဟုစိတ္ပုတီး ကိုင္ေနေသာ တပည့္ငယ္ကို ေမးလိုက္သည္။

`အရွင္ဘုရား က်င့္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ အားကလည္း နည္းမွ မနည္းေတာ့ဘဲကိုး ဘုရား´  တပည့္က ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေကာက္ခ်က္ခ်သည္။

    `အင္း . . . ဒီလိုေတာ့ အေလွ်ာက္တတ္သား´ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္သည္။

`တပည့္ေတာ္ျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေပါ့ပါးေနတယ္ဘုရား။ ထူးထူးျခားျခားဘဲ ပန္းေမႊးနံ႔ေတြလည္း လိႈင္လို႔ရယ္။´

`ေအး . . . ေတာင္အဆင္းဆိုေတာ့ ပိုၿပီးေပါ့ပါးတာေပါ့ကြာ။ မင္းရတဲ့ ပန္းေမြးနံ႔ေတြကို ငါေထာက္ခံ ပါတယ္။´ ဒီလိုေထာက္ခံခ်က္ကို မရမခ်င္း Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္

ဒုတိယေန႔

အဓိ႒ာန္ေအာင္ျမင္ျခင္း (အဆက္)

ဥာဏ္ဆိုသည္မွာ- အသိ၀င္ သတိယွဥ္ထားေသာ ပညာဥာဏ္ကို ဆိုလုိပါသည္။ ထိုဥာဏ္ျဖင့္ အဇၥ်တၱခႏၶာ အေပၚ၌ လႊမ္းမိုး စူးစိုက္၍ ထားရသည္။

ဟဒယ ႐ုပ္၀တၱဳအေပၚ၌ တစ္စံုတစ္ခုေသာ နာမ္တရားကေလး ေပၚလာမည္ဆိုလွ်င္ “ဒါ … ဒုကၡတရားကေလး-မျမဲဘူး” ဟု ႐ႈသတ္ႏိုင္ရန္ လွ်င္ျမန္ေသာ ဥာဏ္၊ ယွဥ္သန္ေသာ သတၱိကို ေမြးျမဴထားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

တစ္စံုတစ္ခုေသာ အသိတရားကေလး ျဖစ္ေပၚလာလွ်င္ ျဖစ္ေပၚလာျခင္း ႐ႈသတ္ပိုင္းျဖတ္ရမည္ မဟုတ္ပါလား။

ဟဒယအေပၚ၌ ဥာဏ္စိုက္ထားႏိုင္ပါလွ်င္ မိမိ၏ ေပၚစိတ္သည္မည္မွ်အထိ လွ်င္ျမန္ေၾကာင္း သိသာလာတတ္ပါသည္။

ထိုေပၚစိတ္ကို ပယ္ရမည္ျဖစ္သည္။ သတ္ရမည္ျဖစ္သည္။

ေပၚလာသမွ် စိတ္ဒုကၡကို ႐ႈတတ္ေသာ ဥာဏ္ပညာသည္ စိတ္ထက္ပို၍ Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္

ဒုတိယေန႔

အဓိ႒ာန္ေအာင္ျမင္ျခင္း

အသ်င္နႏၵ၀ံသတစ္ပါး ေရႊစက္ေတာ္ဘုရား၌ တရားရသြားၿပီဟု ယူဆႏိူင္ေလာက္ေအာင္ပင္ ထူးထူးကဲကဲ တရားျမတ္ခ်မ္းသာကို ခံစားရရွိခဲ့ေပသည္။ ေအာ္ … တရားျမတ္ခ်မ္းသာဆိုသည္မွာ- စြန္႔ျခင္း၊ ပယ္ျခင္း၊ သတ္ျခင္း၊ ျဖတ္ျခင္းေပကိုးဟု ယံုၾကည္စိတ္ခ် သြားေပ၏။ ဟဒယဘ၀င္၌ ဥာဏ္စိုက္၍စြင့္ရမည္။

စြန္႔စရာကိုစြန္႔-

            ပယ္စရာကိုပယ္-  

            ေပၚလာသမွ်ကိုသတ္-

            ျဖတ္စရာရွိသမွ်ကိုျဖတ္-

            ဒါ … ျမတ္ေသာအက်င့္ျဖစ္သည္။

ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး ဘုရားရွိခိုးလ်က္ ၅၂၈ ေမတၱာပို႔လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ အေႏွာက္အယွက္မ်ားကို ရွင္းလင္းလ်က္ တပည့္ကိုေခၚကာ အထက္စက္ေတာ္ရာ ဘုရားသို႔ တက္ၾကရန္ ျပင္ဆင္လုိက္သည္။ ညခ်မ္းအခ်ိန္ လ၀န္းအိမ္မွ ထိန္ထိန္မသာ မွိန္မွိန္သာျဖာသည္။

မန္းေခ်ာင္း ေရမ်က္ႏွာျပင္မွာ တသြယ္သြယ္စီးလ်က္ တလဲ့လဲ့ ေတာက္ပေနသည္။ လေရာင္က်ရာ Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္

ဒုတိယေန႔

အဓိ႒ာန္အတြက္ ေဆာင္ရြက္စရာရွိသည္မ်ား

ညေန ေန၀င္သြားၿပီး အလင္းေရာင္ေတာ့ အနည္းငယ္ က်န္ေနေသး၏။ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ႏွလံုးေအးေအးႏွင့္ အဓိ႒ာန္အတြက္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကို ႀကိဳတင္ထား၏။

(၁) တရား၌ ေပ်ာ္မည္။

            (၂) အေဖာ္မပါ ဗလာကိုယ္တည္း၊ တစ္ပါးတည္းလည္း၊ မၿငီးမျငဴ၊ ျမတ္သံုးဆူကို ပူေဇာ္မည္။

            (၃) ႐ုပ္နာမ္ေဖာက္ျပန္၊ ရိပ္သ႑န္ႏွင္႔ ဟိတ္ဟန္ျပကာ ဒုကၡတစ္ခ်က္၊ အနိစၥ လက္နက္ႏွင့္ ခက္ဆစ္ကိုၿဖိဳ၊ အပိုကိုပယ္မည္။

            (၄) ဒါအ၀ိဇၨာ၊ ဒါတဏွာ၊ ဥာဏ္မွာပိုင္းျဖတ္၊ သတိကပ္၍၊ မျပတ္ဆင္ျခင္၊ ပညာယွဥ္မည္၊ ဘ၀င္မျမင့္ၾကစတမ္း။

            (၅) ကိုယ့္ဆရာျမတ္ ခ်ီးျမွင့္အပ္သည့္ ျမတ္လွသည့္ ရတနာ၊ ဆင္ျခင္ကာျဖင့္၊ ထိပ္မွာညြန္႔ဖူး၊ ပန္ဆင္ႏူးမည္၊ ညြတ္ဦးပဏာ၊ ေကာ္ေရာ္ကာျဖင့္၊ ဘဇာေၾကာင္းက်ိဳး၊ ေကာင္းအဆိုးကို ႏိုးႏိုးၾကားၾကား၊ ေ၀ဖန္သြားမည္၊ သားျမတ္ရတနာ တည္ေစဖို႔။

            (၆) သာသနာ့ဇာနည္၊ ဘာမထီဘူး၊ ပီပီျပင္ျပင္၊ ျမတ္လမ္းစဥ္ကို လ်င္လ်င္ထြန္းေပါက္၊ ခရီး ေရာက္ေအာင္၊ ၿပီးေျမာက္ေစရန္၊ ယွဥ္ၿပိဳင္သတၱိ၊ ရဲစြမ္းျပည့္သည္၊ သည္းခ်ာအလွ တည္ေစဖို႔။

            (၇) သာသနာ့အတြက္၊ လုပ္ေဖာ္ဘက္တို႔ အခက္ေျပေစ၊ ေမတၱာေ၀မည္၊ ေ၀းေနနီးေန၊ ညီေစဖို႔။

(စာေပခြင့္ျပဳခ်က္အမွတ္-၁၁၀၃၂/၁၉၇၈-ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ)
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ -
Admin (www.chitnge.com)

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္

ဒုတိယေန႔

အဓိ႒ာန္၀င္ျခင္း

  “ရတနာျမတ္သံုးပါးမွ တပါး အျခား ကိုးကြယ္ရာ၊ ဆည္းကပ္ရာ ဘာတစ္ခုမွ် မရွိၿပီ” ဟူေသာ အသိျဖင့္ အဓိ႒ာန္၀င္မည္ ျဖစ္သည္။

  အခ်ိဳ႕ကေငြကို၄င္း၊ ပကာသနကို၄င္း၊ ၾသဇာတိကၠမကို၄င္း၊ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကသည္၊ မျမင့္ျမတ္ ေသးေသာ ကိုးကြယ္မႈပင္တည္း။

ျမင့္ျမတ္ေသာ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္မႈမွာ-ရတနာျမတ္သံုးပါးကို အားကိုးအားထား ျပဳျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ “ျဖစ္ေပၚလာသမွ်ေသာ ႐ုပ္နာမ္အေပၚ ရတနာျမတ္သံုးပါးအား ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္မႈျဖင့္ ျဖတ္ထုတ္ပယ္သတ္ ပိုင္းျဖတ္မည္” ဤမည္ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ မွန္းခ်က္ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ တရားထိုင္ အဓိ႒ာန္၀င္မည္ဟု ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားသည္။ ခႏၶာကိုယ္ကို ပယ္စြန္႔ျခင္း အမ်ိဳးအစားတစ္ခု။

မိမိကိုယ္ကို ေလ့လာစမ္းစစ္လွ်င္ အထက္ပါ အဓိ႒ာန္ကို ရည္သန္ သတ္မွတ္လိုက္ႏိူင္သျဖင့္ ဂုဏ္ယူမိသြားသည္။ ဤအဓိ႒ာန္ခ်က္မ်ိဳးသည္ တကယ္ အလုပ္လုပ္ရမည္ျဖစ္ေသာ အဓိ႒ာန္မ်ိဳးေပတည္း။

႐ုပ္နာမ္ခႏၶာ၌ ဘာပဲေပၚေပၚ “ေအာ္-ငါရတနာျမတ္သံုးပါးကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္၍ ျမတ္ေသာ တရား ႏွလံုးသြင္းေနသည္၊ က်န္ေသာအရာမ်ားကို ဘာတစ္ခုမွ အေၾကာင္းမျပဳ” ဟု ပယ္စြန္႔ရျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္၊ အဓိ႒ာန္မေအာင္ မျမင္မခ်င္း Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္

ဒုတိယေန႔

ဆြမ္းခံထြက္ျခင္း

ဆြမ္းခံထြက္ရာ မန္းေခ်ာင္းကို ျဖတ္ကူးရသည္၊ ေခ်ာင္းေရမွာ ၾကည္လင္သျဖင့္ ေတာင္ဆုတ္ခန္႔ဟု မွန္းဆေသာ္လည္း ေပါင္လယ္ေလာက္ေရာက္ ေရအနက္ကို ျဖတ္ရသည္။ ဟိုတစ္ဖတ္ကမ္း ေရာက္ၿပီးမွ သကၤန္းရံုသည္။ ဖိနပ္ခြ်တ္ခဲ႔ရာ ေက်ာက္စရစ္တံုးမ်ားေၾကာင့္ ဖ၀ါးႀကိမ္းသည္။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္တြင္ ဆြမ္းခံထြက္လွ်င္ ဖိနပ္စီးခဲ့ၿပီး ရြာထိပ္ေရာက္မွခြ်တ္မည္။ ခိုးယူမည့္လူ မရွိေခ်။ ဤေျမ ဤဌာနသည္ ေအးျမၿငိမ္းခ်မ္း၏။ သကၤန္းလွမ္းၿပီး ေက်ာက္တံုးဖိထား၊ ခရီးသြားျပန္လာမွ ယူရ၏။ ေပ်ာက္ရွၿခင္း လံုး၀မရွိ။ ကိုယ္႔ပစၥည္း ကိုယ္သာပိုင္သည္။ မဆိုင္ရာကို အလိုမရွိၾက။

ဆြမ္းခံခ်ိန္မွာ ေစာလြန္းေနသည္။ ၇-နာရီ သာသာခန္႔ ျဖစ္၏။ “တပည့္ေတာ္တို႔က ၁၀ နာရီမွ ဆြမ္းက်က္ပါသည္ ဘုရား” ဟု ရြာသားမ်ားက ေလွ်ာက္ထားၾက၏။ ဆြမ္းမက်က္သျဖင့္ ထန္းလ်က္ခဲ အခ်ိဳေလာင္းၾကသည္။ ဘာအလွဴခံပါသလဲ ဘုရားဟု ေမးေလွ်ာက္သူက ေလွ်ာက္သည္။ အခ်ိဳ႕က အာ႐ုံဆြမ္းအတြက္ထင္တယ္ဟု တီးတိုးေျပာၾကသည္။ ဘာလွဴလွဴ ရပါတယ္ဟု ဖြင့္ေျပာလုိက္ရာ အားလံုး သေဘာက်သြားသည္။ တစ္အိမ္က ပိုက္ဆံဆယ္ျပားလွဴသည္။ အျခားတစ္အိမ္က တမတ္လွဴသည္။ က်န္အိမ္မ်ားက ဆြမ္းဆန္စိမ္း Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္

ဒုတိယေန႔

နံနက္ အ႐ုဏ္တက္တြင္ ဘုရားဆီမီး ပူေဇာ္၍ ခဲဘြယ္ ေဘာဇဥ္ ခ်ဳိခ်ဥ္ ရသာစံုတို႔ျဖင့္ ကပ္လွဴပူေဇာ္ ပါသည္။ ဉာဏ္ပညာမ်ား ၾကည္လင္ျပတ္သားလ်က္ ရွိသည္။ ေ႐ႊစက္ေတာ္၌ ရက္ရွည္ သီတင္းသံုးႏိုင္သည္ ျဖစ္၍ ေအးေအးေဆးေဆးႏွင့္ အကြက္ေစ့ေစ့ လုပ္ကိုင္ေဆာင္႐ြက္ရန္ စိတ္ကူးၾကံစီထားသည္။ တရား အလုပ္လုပ္ခ်ိန္ တရားသေဘာ ေစာေၾကာသံုးသပ္ခ်ိန္ ေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္ခ်ိန္၊ အနာဂတ္အတြက္ စီစဥ္ အၾကံထုတ္ခ်ိန္ စသည္တို႔ကို ကန္႔သတ္ သတ္မွတ္ရန္ အခ်ိန္စာရင္း ေရးဆြဲထားရန္ျဖစ္သည္။ ဘုရား၀တ္ျပဳသည္မွ အစ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ သည္အဆံုး အတိအက် အခ်ိန္ပိုင္းျဖတ္ထားရန္ အၾကံထုတ္ရျခင္းျဖစ္သည္။

တရားအားထုတ္ အလုပ္လုပ္ရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍မူ ေကာင္းျမတ္ပါသည္။ ေနရာဌာနကလည္း ေအးခ်မ္း၊ ရည္မွန္းခ်က္ကလည္း ျမင့္ျမတ္ ပဋိပတ္လုပ္ငန္းကလည္း ပိုင္ႏိုင္လာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ဉာဏ္ပါပါ ဆင္ျခင္ႏိုင္စြမ္း ရွိလာပါၿပီ။ ဘယ္အရာ လုပ္ေဆာင္သင့္သည္၊ ဘယ္အရာ မလုပ္ေဆာင္သင့္သည္ဟု ႏိႈင္းႏိႈင္းခ်ိန္ခ်ိန္ သုခမိန္သို႔ ပညိေႃႏၵ သိမ္ေမြ႕လာႏိုင္ေစရန္ သတိယွဥ္ အသိ၀င္လာပါသည္။

မင္းဘူးမွ ငဖဲသို႔ ႂကြလာစဥ္အခါက လမ္းခရီးတြင္ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းပါသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္အဖို႔ ကံထူးခဲ့သည္မွာ . . . Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္ပထမေန႔

ရွိတာေတြ မရွိေအာင္လုပ္ျခင္း

တရားအားထုတ္ေသာအခါ မိမိခႏၶာအတြင္း အဇၩတၱ ဟဒယ၌ ရွိေနသည္မ်ားကို မရွိေစရန္ က်င့္ၾကံပြားမ်ား အားထုတ္ရသည္။ ရင္တြင္း၌ရွိေနသည့္ ဒုကၡတရားမ်ားကို ကုန္စင္ေအာင္ အနိစၥလကၡဏာ တင္ရ၏။ ႐ႈတတ္ရ၏။ ရင္ထဲ၌ ရွိေနသည္မ်ား ကုန္စင္သြား၍ မရွိေတာ့သည့္အခါ မရွိသည့္ အရာရွိလာမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုအခါ ခ်မ္းသာလာမည္ ျဖစ္ေတာ့၏။ ဒုကၡဆံုးလွ်င္ သုခပင္တည္း။

လိုရင္မွာ ခ်မ္းသာရန္ျဖစ္သည္။ ဒုကၡျဖစ္ေန ရွိေနလွ်င္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ခ်မ္းသာႏိုင္မည္ မဟုတ္။ ထြက္၍ ေျပးစေကာင္း သည္လည္းမဟုတ္။ ဒုကၡ ရွင္းသြားမွ သုခေပၚမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်က္ကို ရည္႐ြယ္၍ ရွိသည္မ်ား မရွိေအာင္လုပ္၊ ရွိသည္မ်ားမရွိေတာ့၍ မရွိသည္မ်ားရွိလာေသာ္ ခ်မ္းသာမည္ဟု ဖြင့္ဆိုရျခင္းျဖစ္သည္။ အလုပ္စခန္းမွ လာေသာစကားျဖစ္သည္။ လက္ေတြ႕ က်င့္ၾကံႀကိဳးစားၾကည့္ပါ။ ခ်မ္းသာ ေပါ့ပါးမႈကို ကိုယ္တိုင္ ခံစား။ ေတြ႕ရွွိႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒုကၡကို ရင္၀ယ္သိမ္းပိုက္မထားႏွင့္ ကုန္ေအာင္႐ႈသတ္လိုက္ပါဟု မိမိကိုယ္ကို သတိေပးပါသည္။

မန္းစက္ေတာ္ ပထမည၌ ဒုတိယအႀကိမ္ တရားထိုင္လိုက္ျပန္သည္။ ဟဒယ၌ ေတြ႕ေနေသာ ဒုကၡတရားမ်ားကို အနိစၥလကၡဏာတင္၍ Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ၿငိမ္းေအးေစလို မန္းစက္ေတာ္ရိပ္ခို

မန္းစက္ေတာ္ရာဘုရားသို႔ ဦးတိုက္ေရာက္ရွိပါသည္။ ေအာက္စက္ေတာ္ရာကို ယခုအခါ အဂၤေတ မြန္းမံပိတ္ဆို႔ ဖုံးအုပ္ထားပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားသခင္

ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ရည္စူး၍ ဦးႏွိမ္ခ်လိုက္ပါသည္။

ဤေနရာ ဤဌာနသို႔ ဆရာျမတ္ႏွင့္ ေရာက္ခဲ့ဖူးသည္မွာ ၾကာပါၿပီ။ ထိုစဥ္ထိုကာလက ပြဲေတာ္ရက္ က်ေနသျဖင့္ လြန္စြာမွ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္ လွပါသည္။ ေစ်းတန္းႏွင့္ တည္းခိုခန္းမ်ားမွာလည္း အျပည့္အသိပ္ ျဖစ္ပါ၏။ ဘုရားဖူး

ပရိသတ္မွာ ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္လွပါသည္။ ဆရာျမတ္သည္ အပင္ပန္းခံ၍ အဓိကရ ဌာနႀကီးမ်ားသို႔ ပို႔ေပးခ်ီးျမင့္ေတာ္မူခဲ့ရာ ဤစက္ေတာ္ရာ အပါအ၀င္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ စက္ေတာ္ရာသည္ ထူးျခားေသာ ဌာနတစ္ခုျဖစ္ေနသည္ကို ေရာက္ဖူးသူတိုင္း သတိျပဳမိၾကပါလိမ့္မည္။ မိမိအတြက္မူ လူမွန္ေနရာမွန္ ေရာက္ရွိလိုက္သကဲ့သို႔ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ႏွလံုးခ်မ္းေျမ့ စိတ္၀မ္းေတြ႕လ်က္ရွိပါသည္။ ေပ်ာ္ေမြ႕ဘြယ္ရာ ဤေနရာကို အဘယ္မွာလွ်င္ မသာၾကည္ဘဲ ရွိႏိုင္ပါအံ့နည္း။ သာၾကည္႐ႊင္ျမဴး၍ Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

ေ႐ႊစက္ေတာ္ပထမေန႔

မေကြးျမသလြန္တြင္ တရားအားထုတ္ၿပီး ေ႐ႊစက္ေတာ္သို႔ ကူးႏိုင္ရန္ မင္းဘူးၿမိဳးမွတဆင့္ ငဖဲသို႔ ကားျဖင့္ ထြက္ခဲ့သည္။ လမ္းခရီး၌ ဆင္ေဂါင္း ေပ်ာ္ဘြယ္ ပဒန္း ပတိမ္း စေသာ႐ြာမ်ားကို ျဖတ္သန္းခဲ့သည္။ ႐ြာတိုင္းလိုပင္ စည္း႐ိုးထူထပ္စြာ ကာရံထားၾကေပသည္။ ငဖဲၿမိဳ႕တြင္ တစ္ညက်ိန္းမည္။ ထိုမွ ႏြားလွည္းျဖင့္ ေ႐ႊစက္ေတာ္သို႔ သြားရေပမည္။ ငဖဲၿမိဳ႕သည္ အလြန္ေသးငယ္ေသာၿမိဳ႕ (သို႔မဟုတ္) ႐ြာႀကီးတစ္႐ြာမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ငဖဲၿမိဳ႕နယ္ တြင္ ေကာင္စီ႐ုံးစိုက္ၿပီး ရဲဌာန၊ ေဆး႐ုံ၊ ႐ုံးမ်ားရွိေသာ္လည္း ပတိမ္း ပဒန္း ႐ြာမ်ားနည္းတူ စည္း႐ုိးကာရံထားသည္။ အဓိကအားျဖင့္ အိမ္ေျခ အတန္း ၃ တန္းမွ်သာရွိၿပီး တပတ္ေလ်ာက္႐ံုျဖင့္ တၿမိဳ႕လံုးႏွံ႔သြားသည္။ မန္းေခ်ာင္း ေရတသြင္သြင္ စီး၀င္ေနသည္။ အိမ္တိုင္းေစ့ ေရရွင္ပတ္၀ိုင္းသည့္ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ပန္းမာလာ အထူးေပါမ်ားကာ ေရေျမေကာင္းသျဖင့္ အပင္ေစာက္ႀကီးမ်ားတမွ် ႀကီးမားထြားႀကိဳင္းေနသည့္ ႏွင္းဆီပင္ႀကီးမ်ား ႐ြက္လွပင္ႀကီးမ်ားကို ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ကာ အထူးပင္ သာယာလွပသည့္ ၿမိဳ႕ပါေပ။ ငဖဲၿမိဳ႕သူ ငဖဲၿမိဳ႕သားတို႔မွာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း စကားအလြန္ ၀ဲၾကရာ ငဖဲေလျဖင့္ စကားေျပာၾကပံုကို ၾကားရသူတို႔ အထူးပင္ နားေထာင္မၿငီးႏိုင္ေအာင္ ရွိေပသည္။ နမႏၲာျမစ္ေခၚ မန္းေခ်ာင္းေရေသာက္၍ စကား၀ဲၾကေၾကာင္း ေျပာၾကပါသည္။
ေ႐ႊစက္ေတာ္သို႔ တစ္ခ်ိန္က ဆရာျမတ္ႏွင့္ေရာက္ခဲ့သည္။ ျမတ္ဘုရား၏ စက္ေတာ္သို႔ Continue reading →

Share this post

ျမတ္ပန္းေမႊးလွိဳင္ၾကဴ

မေကြး ျမသလြန္ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚ၀ယ္

မိမိသည္ ခႏၶာဉာဏ္စိုက္၍ ေပၚသေလာက္လိုက္မည္ဟု အဓိ႒ာန္ျပဳလိုက္ျပန္သည္။ ခႏၶာကိုယ္မွာ မျပတ္မလပ္ ပယ္သတ္ပိုင္းျဖတ္ ခဲ့ၿပီးျဖစ္၍ ႐ႈသတ္ရန္ ထုႏွင့္ထယ္ႏွင့္ မရွိလွေပ။ အေငြ႕အသက္ႏွင့္ ၀ိုးတ၀ါး မႈံ၀ါး၀ါးမွ်သာ တခါတရံ က်န္ရွိသည္။ မိမိ၏ ဉာဏ္သည္ မိမိ၏ ခႏၶာ၌ ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္ လွည့္ကစား သြားသည္။ ေအာင္ျမင္သည္ဟု ဆိုရပါမည္။ ေခ်ာေခ်ာခ်ဴခ်ဴပင္ ဉာဏ္သည္ ခႏၶာအေပၚ ေအာင္ႏိုင္စိုးမိုးသြားသည္။ ဆရာျမတ္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္အား အထပ္ထပ္ အဖန္ဖန္ ဆင္ျခင္မိျပန္သည္။ အေျမာ္အျမင္ ႀကီးမားေပစြ တကား။ `ေမာင္နႏၵ၀ံသ မင္း ငါမရွိတဲ့ေနာက္ သာသနာ့ အညႊန္႔အေညွာက္မ်ားကို ေျမေတာင္ ေျမွာက္ေပး ႏိုင္စြမ္းရွိေစ´။ ပရမ္းပတာျဖစ္ေနေသာ ႐ုပ္နာမ္အစုတ္အေပၚ အဟုတ္ေဖာ္ အျပဳတ္ေအာင္ႏိုင္ေစေရး အတြက္

အခြင့္ေပးသနားေတာ္မူခဲ့ေသာ ျမတ္ပညာ တန္ခိုးပိုင္ရွင္ ဆရာျမတ္အား ဦးႏွိမ္ခ် ကန္ေတာ့ရပါသည္။

    `ဤတခါတြင္ျဖင့္ ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာ က်န္စရာမ်ား ျမန္မၾကာသတ္ထား၊ ကိေလသာ ဆင့္မပြားရေအာင္ အရင့္စား  ပယ္ေတာ့မည္။´ ဟု Continue reading →

Share this post