နိဗၺာန္

အပိုင္း(၈)

နန္း သိခ်င္ပါတယ္ ဆရာရယ္၊ သိပါရေစ။
ငယ္ တရားတကယ္ သိၿပီးသာ ပုဂိၢဳလ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းဗ်။ ဟိတ္ဟန္ႂကြားလံုးထုတ္ ေယာင္၀ါးေတြနဲ႔ မေပါင္းနဲ႔ အက်ိဳးယုတ္ဖို႔ဘဲ
ရွိတယ္။ ဓမၼနယ္ပယ္မွာ ေျပာတာပါ။
နန္း ဟုတ္ပါၿပီ ဆရာရယ္။ လိုတာရွိလွ်င္ အၾကံဉာဏ္ေပးပါ။
ငယ္ လူေတြက မာန္လုပ္ဟန္ထုတ္ သူေတြေနာက္ဘဲ ေကာက္ေကာက္ပါ လိုက္ေနၾကတယ္ဗ်။ ေလာကုတၱရာ အရာမွာ
စိတ္မေကာင္းစရာဘဲ။

နန္း မသိၾကေသးလို႔ ေနမွာေပ့ါ ဆရာရယ္။ သိလာတဲ့ တစ္ေန႔က် ေလာကုတၱရာ လိုခ်င္လွ်င္ ေလာကုတၱရာ ေနာက္ဘဲ
လိုက္ရမွာေပါ့။ ဟိတ္ဟန္ေပၚျပဴလာေနာက္ကို ဘယ္လိုက္ၾကပါ့မလဲ။
ငယ္ ႀကိဳက္ရာလိုက္ေပ့ါေလ။ ကိုယ္လိုက္ရာ ကိုယ္ျဖစ္ၾကရမွာဘဲ။

နန္း မသိၾကဘူးဆရာရဲ႕။ ဆရာဘဲေျပာတယ္။ ကမၻာကလည္း မသိၾကေသးဘူးဆို။
ငယ္ ကမၻာကေတာ့ မသိၾကတာအမွန္ပဲဗ်။ ေလာကုတၱရာဆိုတာကို နားကိုမလည္ၾကဘူး။
နန္း သူတို႔က နိဗၺာန္ရွိတယ္ဆိုတာကို မယံုၾကဘူးလား။
ငယ္ မယံုၾကဘူးလို႔ ေျပာရမွာဘဲဗ်။ သူတို႔က ႐ုပ္အသိေလာက္နဲ႔ ၿပီးေနၾကတာ။ Continue reading →

Share this post

အေခါင္ျမတ္ပန္း ေအာင္ပန္းေမႊးလိႈင္ၾကဴ

အခန္း(၂၈)

( ေဒါက္တာခ်စ္ငယ္ ၏ ငယ္မူ ကေလာင္ခြဲ လက္ရာမ်ား )

နိဗၺာန္ဆိုတာဘာလဲ

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔အတြက္ အႀကံေပးခ်က္မ်ား သို႔မဟုတ္ ရည္မွန္းခ်က္ ထားရွိၿပီး ေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္ႏုိင္ ေစရန္ ႀကံစည္ႀကိဳးစားေလ့လာျခင္း။

သာသနာေတာ္အတြင္း၌ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ စြမ္းရည္ကို အေသးစိတ္ အသံုးခ်ထုတ္လုပ္၍ နည္းစနစ္ မ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္ကာ ရည္မွန္းခ်က္ ေပါက္ေျမာက္သည္အထိ က်င့္ႀကံႀကိဳးစား အာားထုတ္ရန္ စီစဥ္ျခင္း ..။

နံပါတ္(၁) ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုကိုထားရွိၿပီး၊ ထိုရည္မွန္းခ်က္၏ အေျခခံသေဘာသဘာ၀ကို ေလ့လာျခင္း။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ ရည္မွန္းခ်က္မွာ နိဗၺာန္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔သည္ နိဗၺာန္သို႔ ရည္မွန္းရေပမည္။ ထိုအခါ နိဗၺာန္၏ သေဘာသဘာ၀၊ အေျခခံမ်ားကို သိနားလည္ထားရန္ လိုအပ္ေလသည္။ ဥပမာ … နိဗၺာန္သည္ ဆင္းရဲဒုကၡမွ ကင္းလြတ္သည္။ ခ်မ္းသာသည္။ နိဗၺာနံ ပရမံ သုခံ။ နိဗၺာန္၌ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း မရွိ။ ေမြးဖြားျခင္းမရွိသျဖင့္ ေသဆံုးျခင္းမရွိ။ နိဗၺာန္သို႔ ဘုရား၊ ရဟႏၲာမ်ား စံ၀င္ၾကသည္။ ႐ုပ္နာမ္ ခ်ဳပ္ဆံုးသည္။ (႐ုပ္နာမ္ ခ်ဳပ္ဆံုး၊ ဆိတ္သုဥ္းသည္ဆိုသည္မွာ သဘာ၀က်သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ႐ုပ္နာမ္ရရွိထားသျဖင့္ အိုရ၊ နာရ၊ ေသရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ေလာကဓံေတြ႕ရျခင္းျဖစ္သည္။ ဆင္းရဲဒုကၡဟူသည္ ႐ုပ္နာမ္ရွိေန၍ ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း ျဖစ္သည္။ မျဖစ္ခ်င္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ျဖစ္ခ်င္တာလည္း မျဖစ္ပဲ ေနခ်င္ေနမည္။ ႐ုပ္နာမ္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းသည္ ဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ လြန္စြာခ်မ္းသာေသာ နိဗၺာန္၊ ခ်မ္းသာစစ္တည္ရာ နိဗၺာန္၊ ဆင္းရဲမႈတို႔မွ ကင္းလြတ္ေသာ နိဗၺာန္သည္ ႐ုပ္နာမ္ကို လက္မခံ။ ႐ုပ္နာမ္ မျဖစ္ရ။ ႐ုပ္နာမ္ ခ်ဳပ္ဆံုးရမည္ ဆိုသည္မွာ သဘာ၀က်သည္၊ ေရွ႕ေနာက္ ညီၫြတ္သည္။)

စကားခ်ပ္။      ။ ဤေနရာ၌ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ ၀င္စားျဖစ္ေအာင္ ေရးသားေဖာ္ျပေနျခင္းျဖစ္သည္။ တရားေတာ္ ကိုတန္ဖိုးျဖတ္ေနသည့္ အဓိပၸါယ္မဟုတ္။ Continue reading →

Share this post

ဟုတ္ရာမွန္ရာအက်ဳိးရွိရာ

ဗုဒၶဘာသာ၌ ဟုတ္ရာ မွန္ရာ အက်ဳိးရွိရာကို ေျပာႏုိင္ခြင့္ရွိေလသည္။

မဟုတ္ရာ၊ မမွန္ရာ၊ အက်ဳိးမဲ့ရာကိုမူ မေျပာရေခ်။ ဟုတ္မွန္ေနလွ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၌ ေျပာပိုင္ခြင့္ ရွိေလသည္။ သံုးေလာကထြတ္ထား ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္သည္ပင္လွ်င္ ဟုတ္ရာ၊ မွန္ရာ၊ အက်ဳးိရွိရာကို မိန္႔ေတာ္ မူဖူးေလသည္ -

“ငါအျမတ္ဆံုး၊ ငါအႀကီးအကဲျဖစ္ဆံုး၊ ငါအေအာင္ျမင္ဆံုး” ဟူ၍လည္းေကာင္း

“တဏွာလက္သမား ယခုအခါ ခႏၶာအိမ္ မဖြဲ႕ႏုိင္ေတာ့ၿပီ၊ ေနာက္ဘ၀ မရွိၿပီ” ဟူ၍လည္းေကာင္း

ေၾကြးေၾကာ္ေတာ္ မူခဲ့ဖူးေလသည္။ ရဟႏာၱမ်ားသည္ အသီးသီး ဥဒါန္းက်ဴးေတာ္ မူခဲ့ၾကေလသည္။

ထို႔အတူပင္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သားေတာ္မ်ားသည္ ဟုတ္လွ်င္ မွန္လွ်င္ အက်ဳိးရွိရာရွိေၾကာင္း ေျပာေကာင္းသည္သာ ျဖစ္သည္။ မဟုတ္လွ်င္ မမွန္လွ်င္ အက်ဳိးမဲ့ရာကိုေတာ့မူ မေျပာအပ္ေခ်။ အခ်ဳိ႕ အဓိပၸာယ္ေကာက္ လြဲေနၾကသည္။ တရားအေၾကာင္း မေျပာရဟူ၍ အဓိပၸါယ္ေကာက္ လဲြေနၾကသည္။ လာဘ္ေမွ်ာ္၍ မေျပာရ၊ မရွိေသာ အရည္အခ်င္းအား ရွိသကဲ့သို႔ မေျပာရ - ဟူေသာ ကန္႔သတ္ခ်က္သာ ရွိေလသည္။ လာဘ္မေမွ်ာ္မူ၍ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ပ်က္သည္တို႔အား ဟုတ္ရာမွန္ရာ အက်ဳိးရွိရာ ဖြင့္ဆို ေကာင္းသည္သာ ျဖစ္သည္။ ဤေခတ္၌ အမွန္ကို သတင္းေပးရသည္ျဖစ္ရာ အထူးေျပာဖို႔ လိုအပ္ေလသည္။ မွန္ဖို႔ေတာ့ အေရးႀကီးေလသည္။ မမွန္လွ်င္ Continue reading →

Share this post

အေခါင္ျမတ္ပန္း ေအာင္ပန္းေမႊးလိႈင္ၾကဴ

အခန္း(၂၄)

( ေဒါက္တာခ်စ္ငယ္ ၏ ငယ္မူ ကေလာင္ခြဲ လက္ရာမ်ား )

အၾကင္ျဖစ္ရပ္၌ အေၾကာင္းခံတရားရွိ၏

ဗုဒၶဘာသာကို ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား ႏွစ္ၿခိဳက္ျမတ္ႏိုးေလးစားရာ၌ ဤစကားရပ္တစ္ခု ပါ၀င္သည္။ ၄င္းမွာ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္မႈတရားပင္ ျဖစ္သည္။ “ေယဓမၼာ ေဟတုပၸဘ၀ါ” သူတို႔အျမင္ေတာ့ CAUSALITY ႏိႈင္းယွဥ္ႏိုင္ ေပမည္။ အၾကင္ျဖစ္ရပ္တစ္ခု၌ အေၾကာင္းခံတရားသည္ ရွိ၏။ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ျဖစ္ရပ္ကိုလည္း ေဟာသည္။ ျဖစ္ရပ္ ၏ အေၾကာင္းခံတရားကိုလည္း ေဟာေတာ္မူသည္။ ထို႔ေနာက္ ျဖစ္ရပ္တို႔၏ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာကိုလည္း ေဟာေတာ္မူ ခဲ့သည္။ ျဖစ္ရပ္တို႔၏ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာသို႔ ဆိုက္ေရာက္ရာ လမ္းစဥ္မွန္ကိုလည္း ေဟာမိန္႔ေတာ္မူခဲ့သည္။ ဗုဒၶဘာသာ ေလ့လာေသာ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ဤအခ်က္ကို လြန္စြာႏွစ္ၿခိဳက္ေၾကာင္း ဖြင့္ဟ၀န္ခံဖူးသည္။

ဤ စၾက၀ဠာ သို႔မဟုတ္ သံုးဆယ့္တစ္ဘံု ျဖစ္ရပ္တိုင္းတြင္ အေၾကာင္းခံတရား ရွိၾကသည္။ ထိုအခါ မိမိ အေနႏွင့္ ဆင္းရဲေစမည့္ အေၾကာင္းခံတရားမ်ားကို ေရွာင္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ရမည္။ ခ်မ္းသာေစႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းခံ တရားမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ပြားမ်ား ႏိုင္ရေပမည္။ သို႔မွသာ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ႏိုင္ေပမည္။ ပိုးဖလံမ်ိဳးကဲ့သို႔ မီးကို တိုးလွ်င္ ကိုယ္က်ိဳးနည္းၾကရမည္သာ ျဖစ္မည္ဟု ခံစားမိသည္။

ဤက႑တြင္ စာေရးသူသည္ ဆရာႀကီး မလုပ္ႏိုင္ေခ်။ အၾကံျပဳ႐ံုမွ်သာ ျပဳႏိုင္ေလသည္။ စာေရးသူ သိသေလာက္ တင္ျပရလွ်င္ လူသည္ ဆင္းရဲျခင္း၏ အေၾကာင္းခံတရားမ်ားကို ပယ္စြန္႔ဖို႔ လိုေပသည္။ မည္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားသည္ ဆင္းရဲျခင္း၏ အေၾကာင္းခံတရားျဖစ္သည္ကို စာဖတ္သူတို႔ ကုိယ္တုိင္ေရြးခ်ယ္ ဆံုးျဖတ္ ရေပလိမ့္မည္။ ေသသည္အထိ မိမိသည္ ဆရာျမတ္ႀကီးအား ဤကဲ့သို႔ ယံုၾကည္ကိုးစား သြားလိမ့္မည္သာ ျဖစ္သည္။ ဤေရြ႕ဤမွ် Continue reading →

Share this post

ကမာၻကိုသာသနာျပဳရာတြင္ .. ..

ကမာၻကို သာသနာျပဳရာတြင္ စကားလံုး အသုံးအႏႈန္းမ်ား အေရးႀကီးေလသည္ .. ..

ဥပမာ —- “နိဗၺာန္၌ ဘာမွမရွိ” ဆိုေသာ စကားကို ၄င္းတို႔သည္ လြန္စြာမုန္းၾကေလသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ဘာမွမရွိေသာ အရာအတြက္ ရွိေသာေကာင္းေသာ အရာေတြကို စြန္႔လႊတ္ရမည္ ဆိုသည္ကို ၄င္းတို႔သည္ မမွန္းဆႏိုင္တတ္ေခ် .. ..

ဗုဒၶဘာသာတို႔၏ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္မွာလည္း ဘာမွမရွိသည့္ အရာအတြက္ စြန္႔စြန္႔စားစား လုပ္ကိုင္ေနရသည္ ဆိုသည္ကို တန္ဖိုးမထားတတ္ႏိုင္ေခ် - မိမိ၏ လက္ထက္တြင္ နိဗၺာန္၌ မေကာင္းတာ ဘာမွ မရွိဟု ျပန္ေျပာခဲ့ရေလသည္။ ဥပမာ —- ဒုကၡမရွိ၊ ႐ုပ္နာမ္ မရွိ၊ ေသာကမရွိ၊ ေလာကဓံမရွိ – ဤကဲ့သို႔ေသာ အရာမ်ား မရွိဟုသာ ေဖာ္ျပ၍၊ လြတ္ေျမာက္မႈ ရွိသည္၊ ခ်မ္းသာစစ္ ခ်မ္းသာမွန္ရွိသည္ ဟု ေျပာရေလသည္။ ထိုမွသာလွ်င္ ၄င္းတို႔သည္ တန္ဖိုးထားတတ္လာၾကသည္၊ ဗုဒၶဘာသာ၏ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ကိုလည္း အေလးအစား ခံစားတတ္လာၾကသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ အသံုးအႏႈန္းမ်ားသည္ လြန္စြာ အေရးႀကီးေလသည္။

နိဗၺာန္ကို မဂ္စိတ္ႏွင့္ စံသည္ဟု သံုးႏႈန္းရာ၌ ၄င္းတို႔သည္ – မဂ္ဆိုသည္မွာ ေလာကုတၱရာ၊ စိတ္ဆိုသည္မွာ ေလာကီ၊ ေလာကီႏွင့္ ေလာကုတၱရာ နိဗၺာန္ကို စံသည္ဟူေသာသေဘာ သက္ေရာက္ေသာအခါ နားလည္ရန္ လြန္စြာခက္ခဲ သြားေလသည္။

ဤေနရာ၌ မဂ္စိတ္ဟူေသာ စကားကို သံုးႏႈန္းမိသျဖင့္ အခက္အခဲ မ်ားစြာေတြ႕ႏိုင္ေလသည္။ Continue reading →

Share this post

ျမန္မာႏွင့္ကမာၻသာသနာျပဳရာ၌ကြာျခားခ်က္မ်ား

ဗုဒၶဘာသာသာ သာသနာျပဳပုဂၢဳိလ္မ်ား ဓမၼကထိကမ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ တရားေဟာရေသာ တာ၀န္ကိစၥ မ်ား၌ လြယ္ကူသည္ဟု သံုးသပ္ႏုိင္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ပရိသတ္မ်ားသည္ ေဟာသမွ်ကို သာဓုေခၚရန္ အစဥ္ ၀င္စားေနၾကသည္။ မည္သည့္တရားေဟာေဟာ ဓမၼကထိက တစ္ဦးဦးက – “သတည္း” ဟု  အဆံုးသတ္လိုက္လွ်င္ “သာဓု .. သာဓု .. သာဓု” လို႔ေခၚၾကေလ့႐ွိသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ဟိုးယခင္ေခတ္က ဆရာေတာ္တစ္ပါးသည္ —

“ျမန္မာႏုိင္ငံအား အဂၤလိပ္မ်ားက အုပ္ခ်ဳပ္လႊမ္းမိုး ေလေတာ့သတည္း” ဟု ေဟာရာ

ပရိသတ္ႀကီးက —-

“သာဓု .. သာဓု .. သာဓု”

သာဓုတခဲနက္ေခၚသျဖင့္ ဘုန္းႀကီးက ျပန္၍ေငါက္ရသည္ဟု ၾကားရသည္။

“ဟဲ့ ! တကာ တကာမတို႔ ဒါသာဓုေခၚရမယ့္အေၾကာင္းအခ်က္ဟုတ္ရဲ႕လား” ဟု

ဆိုမိန္႔ဖူးသည္ဟု ၾကားဖူးေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာပရိသတ္မ်ားသည္ သာဓုေခၚရန္ လြန္စြာ ထက္သန္သည္၊ အသင့္ ျဖစ္ေနၾကသည္။ ေဟာ သမွ်ေျပာသမွ်ကို နားလည္သည္ျဖစ္ေစ နားမလည္သည္ ျဖစ္ေစ သာဓု ေခၚလြယ္ၾကသည္။ ပဌာန္းေဒသနာ ေတာ္ေလာက္ ခက္ခဲနက္နဲသည္ပင္ျဖစ္ေစ နားလည္သည္ျဖစ္ေစ နားမလည္သည္ျဖစ္ေစ သာဓုေခၚလြယ္ ၾကသည္သာ ျဖစ္သည္။ Continue reading →

Share this post