သိပၸံနွင့္ ဒႆနပညာ

Share

သိပၸံနွင့္ ဒႆနပညာ

 

Science123သိပၸံသည္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ခရီးၾကမ္းမ်ားကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရသည္။ ျဖတ္သန္း ေအာင္ျမင္လာသည္နွင့္အမွ် သိပၸံဒႆနပညာရွင္မ်ားက သိပၸံ၏ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားအား ေျဖရွင္းခ်က္ ထုတ္ၾကရသည္။ ယင္းကား သိပၸံႏွင့္ ဒႆနပညာရပ္တို႔၏ အျပန္အလွန္ သမိုင္းစဥ္ျဖစ္သည္။

သိပၸံသည္ အဏုျမဴေခတ္မွ ႏ်ဴးကလီးယားေခတ္သို႔ ေျပာင္းခဲ့သည္။ တစ္ခ်ိန္က အဏုျမဴသည္ ေနာက္ဆံုးအေျခခံတရား (The Most Fundamental Particle) ဟူ၍ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိန္နဲ႔ အတူတူ ဆက္လက္ေလ့လာေသာအခါ အဏုျမဴကို ခြဲစိတ္လွ်က္ ႏ်ဴထ႐ြန္ႏွင့္ ပ႐ုိတြန္တို႔အား အီလက္ထ႐ြန္က ပတ္ေနသည္ဟု ေတြ႕ရွိရျပန္သည္။ ထိုအခါ အက္တြမ္၀ါဒ က်ဆံုးခဲ့သည္။ အက္တြမ္သည္ ေနာက္ဆံုးေပၚ ေခ်ဖ်က္၍ မရႏုိင္ေသာ အမႈန္တစ္ခုဟု ယူဆျခင္းသည္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ႏ်ဴးကလီးယား Level ၌ အီလက္ထ႐ြန္ကို ေလ့လာေသာအခါ (Quark) ကြာ့(ဒ္)ကေလး သံုးခု ထြက္လာ ျပန္သည္။ ထိုအခါ (The Most Fundamental Particle) အျဖစ္ႏွင့္ ကြာ့(ဒ္)မ်ားကို ယူဆရျပန္သည္။

ဤနည္းအားျဖင့္ သိပၸံပညာသည္ အဆင့္ဆင့္ တိုးတက္လာသည္၊ အႏုစိပ္လာသည္၊ သိမ္ေမြ႕ႏူးညံ့လာသည္၊ အေျခအျမစ္က်လာသည္။ သို႔ေသာ္ အဆံုးစြန္ မဟုတ္ေခ်။ ယခု ေနာက္ဆံုးေပၚနီးနီး ေတြ႕ရွိခ်က္ (God Particle) ဟူသည္မွာလည္း အဆံုးစြန္ေသာ အေျခခံအမႈန္ မဟုတ္ေသးေခ်။ ဆက္လက္၍ ေလ့လာရန္ လိုအပ္ေနေပဦးမည္သာျဖစ္သည္။

ဤနည္းအားျဖင့္ သိပၸံသည္ ကရိယာအသံုးခ်၍ ေလ့လာခဲ့ရာ တဖက္၌ မေသခ်ာျခင္းနိယာမ (Uncertainty Principle) ဆိုေသာ ပံုေသနည္း ေပၚထြက္လာသည္။ ယင္းကို ဟိုင္ဇင္ဘတ္ (သိပၸံပညာရွင္ ႏုိဗယ္ဆုရ) က ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။ ထိုေတြ႕ရွိခ်က္ကို ယခုထက္တိုင္ အမွီသဟဲ ျပဳေနရသည္။ ေဟာ့ကင္းသည္ ထိုေတြ႕ရွိခ်က္ေပၚ မူတည္၍ သူ၏ ဘလက္ဟိုး(လ္) ဆိုင္ရာ အယူအဆမ်ားအား ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။

ဤနည္းအားျဖင့္ မေသခ်ာျခင္း နိယာမသည္ လြန္စြာမွ ခိုင္လံုသည္ဟု သိပၸံေလာက၌ သတ္မွွတ္ၾကရသည္။ ထိုအခါ မေသခ်ာမႈနိယာမ၏ အႏွစ္ခ်ဳပ္မွာ ႐ုပ္ကို ႐ုပ္ႏွင့္ တိုင္းတာေသာေၾကာင့္ ျပႆနာျဖစ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ အနီးစပ္ဆံုး သူတို႔ေျပာသည့္ စကားမ်ားကို ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္

(Whenever one tries to make observation by using the instruments then the instruments they use in the observation will affect the natural phenomena. Consequently, the natural phenomenon is already affected and cannot be as it is. .. . )ဟူ၍ ျဖစ္သည္။

အနီးစပ္ဆံုး အဓိပၸာယ္မွာ ႐ုပ္ကမာၻ၌ ႐ုပ္ကိရိယာႏွင့္ တိုင္းေသာအခါ တိုင္းေသာ ႐ုပ္ကိရိယာသည္ ႐ုပ္ကမာၻအား ေရြ႕လွ်ားမႈ ျဖစ္ေစသျဖင့္ ႐ုပ္ကမာၻ၏ အရွိ အရွိအတိုင္း သဘာ၀ကို မေတြ႕ရွိႏုိင္ ဟူေသာ သေဘာပင္ ျဖစ္သည္။ ဤေဖာ္ျမဴလာသည္ ကမာၻေက်ာ္ ေဖာ္ျမဴလာ ျဖစ္သည္။

ထိုေဖာ္ျမဴလာအေၾကာင္းကိုမူ ဗုဒၶဘာသာေလ့လာလွ်င္ အလြယ္တကူ ေတြ႕ႏုိင္သည္။ ေတြ႕ႏုိင္သည္မွာ တရားက်င့္ေသာအခါ စိတ္ကို စိတ္ႏွင့္ လိုက္ေန၍ အေျဖမထြက္ႏုိင္ စိတ္ကို ဉာဏ္ႏွင့္ လိုက္ရမည္ ဟူေသာ သေဘာပင္ ျဖစ္သည္။ ဤကိစၥကို မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္ ဟူ၍ သံုးႏူန္း ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ လြန္စြာမွ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာေကာင္းေသာ အဆိုအဆံုးမျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေကာင္း ေပးအပ္ပါသည္။ အမွန္ေတာ့မူ စိတ္ကို ဉာဏ္ျဖင့္ ႐ႈသတ္ရမည္သာတည္း။

ဗုဒၶစာေပဆုရ

ေဒါက္တာခ်စ္ငယ္(ဒႆန)

This entry was posted in Buddhism & Science and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *