NIBBANA – 13

Share

အပိုင္း(၁၃) ေနာက္ဆံုးအပိုင္း

ငယ္    ဘုရားအႀကိဳက္ကို ခင္ဗ်ားသိလား။
နန္း     ေျပာျပေလဗ်ာ။
ငယ္    သတၱ၀ါေတြ ခ်မ္းသာစစ္ ခ်မ္းသာမွန္ရဖို႔ လမ္းဖြင့္ေပးရတာေပါ့ဗ်ာ။
နန္း     ခ်မ္းသာတု ခ်မ္းသာေယာင္ကေတာ့ အလကားဘဲေပါ့ ဟုတ္လား။
ငယ္    ခ်မ္းသာစစ္ ခ်မ္းသာမွန္က ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ။
နန္း     အခ်မ္းသာဆံုးဟာ ဘာလဲဟင္။
ငယ္    ေပါ့ဗ်ာ။
နန္း     နိဗၺာန္က ဘယ္လိုခ်မ္းသာတာလဲဗ်။ ဘာေၾကာင့္ ခ်မ္းသာရတာလဲ။
ငယ္    နိဗၺာန္က ဘာေၾကာင့္ခ်မ္းသာရသလဲဆိုလွ်င္ ခ်မ္းသာစရာေတြရွိလို႔ ခ်မ္းသာတာေပါ့လို႔ ေျဖရမွာဘဲ။

ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ကင္းျပတ္ၿငိမ္းဆိုတဲ့ စကားရွိတယ္ဟုတ္လား။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ဗ်။ နိဗၺာန္က ဆင္းရဲစရာ

မရွိလို႔ခ်ည္း ခ်မ္းသာတာမဟုတ္ဘူး။ ခ်မ္းသာစရာေတြလည္း ရွိလို႔ ခ်မ္းသာတာ။ ဥပမာ-အနီးစပ္ဆံုး နားလည္

လြယ္ႏိုင္တာ တစ္ခုေျပာမယ္။
နန္း     ေျပာ။
ငယ္    ခင္ဗ်ားမွာ ေႃကြးတင္လို႔ ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ေနတယ္ ဆိုပါစို႔။
နန္း     ဟုတ္ၿပီ။
ငယ္    တစ္ေန႔က် ခင္ဗ်ားအေႃကြးေတြ ေက်သြားတယ္။
နန္း     ေက်သြားၿပီး။
ငယ္    ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားအေႃကြးက လြတ္သြားၿပီ။ အေႃကြးေပးစရာ မရွိေတာ့ဘူး။
နန္း     မရွိေတာ့ဘူး။
ငယ္    နိဗၺာန္က အေႃကြးလြတ္႐ုံမွ်သာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ခင္ဗ်ား ေငြေတြ ေ႐ႊေတြ သံုးမကုန္ေအာင္ သူေဌးႀကီး

ျဖစ္သြားတာ။ ေႃကြးမတင္႐ုံမွ်သာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
နန္း     ေအာ္-ကၽြန္ေတာ္ ဒီ ဥပမာကိုနားလည္ၿပီ။ ေစာေစာပိုင္းက အေႃကြးေတြ ေက်႐ုံမွ်သာမဟုတ္။ ေငြေတြ

ေ႐ႊေတြနဲ႔ သူေဌးပါျဖစ္သြားတာ။
ငယ္    ဟုတ္တယ္။ ဒီလိုပဲ။ ဆင္းရဲတာ လြတ္႐ုံသာမဟုတ္ဘူး။ ခ်မ္းသာစစ္တည္ရာ နိဗၺာန္ကိုလည္း စံရေသးတယ္။
နန္း     ဟုတ္ၿပီ။ ေပးတဲ့ ဥပမာ သေဘာအဓိပၸါယ္ နားလည္ၿပီ။ ဥပေမယ်လား ဘာလားေျပာျပေတာ့။
ငယ္    ခင္ဗ်ားမွာ အေႄကြးဒုကၡ႐ုပ္နာမ္ ရွိတယ္။
နန္း     ဟုတ္ၿပီ။ ရွိတယ္။
ငယ္    ဒီဒုကၡက လြတ္ခ်င္တယ္။
နန္း     လြတ္ခ်င္တယ္။
ငယ္    ဗုဒၶဘာသာမွာ လြတ္ခ်င္လွ်င္ လြတ္ေအာင္လုပ္ရတယ္။
နန္း     လုပ္ရမယ္။ `ေယဓမၼာ ေဟတုပၸဘ၀ါ´ အေၾကာင္းခံမွ အက်ဳိးျဖစ္မယ္။
ငယ္    လြတ္ေအာင္လုပ္တယ္ဆိုတာ ဒုကၡျဖစ္ေစတဲ့ တဏွာ သမုဒယကို သတ္ရမယ္။ အေၾကာင္းသတ္မွ

အက်ဳိးေသတာ။
နန္း     ဟုတ္တယ္။ တဏွာကို သတ္ရမယ္။
ငယ္    တဏွာသတ္တာ မဂ္ဘဲ။
နန္း     ဟုတ္တယ္။ သတ္ရမယ္။ `ကိေလေသ မာရေႏၲာ နိဗၺာနံ ဂစၥတီတိ မေဂၢါ´
ငယ္    တဏွာကိုသတ္လွ်င္ ဒုကၡေသတယ္။
နန္း     ဟုတ္ၿပီ၊ ေႄကြးရွင္းၿပီ။
ငယ္    ဒီေနရာမွာ အေႄကြးရွင္း႐ုံနဲ႔ မၿပီးဘူး။
နန္း     မၿပီးဘူး။ ေငြရွိရမယ္။ သူေဌးလည္း ျဖစ္ရဦးမယ္။
ငယ္    ျဖစ္ပံုကို ရွင္းျပမယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာနားေထာင္။
နန္း     ေထာင္ၿပီ။
ငယ္    တဏွာသတ္တာ မဂ္။
နန္း     ဟုတ္တယ္။
ငယ္    မဂ္ၿပီးေတာ့ ဖိုလ္္ကူးတယ္။
နန္း     ကူး
ငယ္    ကူးတဲ့ဖိုလ္က နိဗၺာန္၀င္စားတယ္။
နန္း     ၀င္စား
ငယ္    ၀င္စားတဲ့ ဖိုလ္ဉာဏ္က နိဗၺာန္ရဲ႕ ခ်မ္းသာစစ္ကိုေတြ႕တယ္။
နန္း     ေတြ႕
ငယ္    အဲဒီမွာ သူေဌးျဖစ္တာဘဲ။ အျပဳသေဘာ သူေဌး အေႄကြးမရွိျခင္း သက္သက္မဟုတ္ဘူး။
နန္း     ဟုတ္ၿပီ။
ငယ္    ေလွတစ္စင္း ျမစ္ကိုျဖတ္ကူးတာ။ ဒီဘက္ကခြာ႐ုံမဟုတ္ဘူး။ ဟိုဘက္ကမ္းကိုပါ ဆိုက္ေရာက္တာ။
နန္း     ဟုတ္ၿပီ။
ငယ္    ဒီေတာ့- ပယ္တာ – သမုဒယ

ေသတာ – ဒုကၡ
မ်က္ေမွာက္ျပဳတာ – နိေယာဓ
ေပါ့သြားတာက – ခႏၶာရဲ႕၀န္
ကိုယ္တိုင္ သိနားလည္လိုက္ရတာက တရားေတာ္ျမတ္ႀကီးရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူး။

နန္း     ဟာ ဟုတ္ၿပီ၊ ဟုတ္ၿပီ။
ငယ္    အိုေကၿပီလား။
နန္း     အိုေကၿပီ။
ငယ္    ဒ ါဆို သာဓုေခၚမယ္ေနာ္။
နန္း     ေခၚ။
ၿပိဳင္တူ-          သာဓု၊ သာဓု၊ သာဓု။
စာေရးသူတို႔သည္ အထက္ပါအတိုင္း သာဓုေခၚဆိုၾကၿပီးေနာက္ `ေလာင္စာသိမ္း၍ မီးၿငိမ္းရျခင္း ဆိုင္ရာ တရားေတာ္´ ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ဆက္လက္ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကေလသည္။
ငယ္     ေလာင္စာသိမ္း၍ မီးၿငိမ္းျခင္းတရားေတာ္ကို
ေဟာေတာ္မူခဲ့တာဗ်။
နန္း    ဟုတ္ပါတယ္။
ငယ္     မီးဆိုတာကေတာ့ ေလာင္စာမရွိေတာ့လွ်င္ ၿငိမ္းသြားရတာ ဓမၼတာဘဲဗ်။
နန္း    ဟုတ္ပါတယ္။
ငယ္     လူေတြက ေလာင္စာထပ္ထည့္ခ်င္ၾကတာ။ ျပႆနာဘဲ။
နန္း    ရွင္းပါဦးဗ်ာ။
ငယ္     ေလာင္စာထည့္ခ်င္တာ သမုဒယေပါ့ဗ်ာ။
နန္း    အက်ယ္တ၀င့္ေလး ဘာေလးေပါ့။
ငယ္     မီးက ခႏၶာနဲ႔တူတယ္။
နန္း    ဟုတ္ၿပီ။
ငယ္     ခႏၶာကို လိုခ်င္တာက သမုဒယေပါ့ဗ်ာ။
နန္း    အေၾကာင္းခံၿပီ ဆိုပါေတာ့။
ငယ္     အေၾကာင္းခံေတာ့ အက်ဳိးရတာေပါ့ဗ်ာ။
နန္း    ဘာျဖစ္လို႔ အေၾကာင္းခံရတာလဲ။
ငယ္     မသိလို႔ေပါ့ဗ်ာ။ ဒုကၡကို ဒုကၡမွန္း မသိလို႔ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္
႐ုပ္နာမ္ကို ဒုကၡလို႔သိလွ်င္ လက္ခေမာင္းခပ္ေတာ့လို႔ ေျပာၾကရတာ။
နန္း    ဒုကၡကို ဒုကၡလို႔ မသိလို႔ လိုခ်င္ၾကတာေပါ့ေနာ္။
ငယ္     ဟုတ္တယ္။
နန္း    မလိုခ်င္ေတာ့ေရာဗ်ာ။
ငယ္     သိလို႔မလိုခ်င္လွ်င္ ရေအာင္ မလုပ္ေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေတာ့ လြတ္သြားတာေပါ့။
နန္း    ေလာင္စာထပ္မထည့္တဲ့ သေဘာေပါ့ေနာ္။
ငယ္     ဟုတ္တယ္။ ေလာင္စာထပ္မထည့္ေတာ့ ေလာင္စရာအသစ္ ျဖစ္မလာေတာ့ဘူး။ ေစာေစာက
ေလာင္စာကလည္း မီးေတာက္ရင္း ကုန္ဆံုးသြားတယ္။ ဒီေတာ့ မီးမေလာင္ေတာ့ဘူး။
ၿငိမ္းသြားတယ္။ ေအးသြားတယ္။ အပူမီး မရွိေတာ့ဘူး။
နန္း    ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ။
ငယ္     ဒီလို အေၾကာင္းအက်ဳိးသိလွ်င္ ဒိ႒ိေသတယ္ဗ်။
နန္း    ႏွစ္ၿခဳိက္စရာဘဲဗ်ာ။
ငယ္     ႐ုပ္နာမ္ကို ဒုကၡအပူမီးလို႔သိေတာ့ ဒုကၡျဖစ္ေစတဲ့ သမုဒယကို
သတ္လိုက္တယ္။ သမုဒယကိုသတ္ေတာ့ ဒုကၡေသတယ္။ ဒုကၡေသေတာ့ ဒုကၡကိုျဖစ္ေစတဲ့
သမုဒယကို သတ္တဲ့မဂ္က မဂ္ဖိုလ္ကူးၿပီး နိေယာဓကို မ်က္ေမွာက္ျပဳတယ္။
ဒီအခါမွာ ခႏၶာ့တာ၀န္ေပါ့သြားတယ္။ သံုးဆယ့္တစ္ဘံုနဲ႔ ခႏၶာမွ လြတ္သြားေတာ့
အေအးဓာတ္ႀကီးေပါ့ဗ်ာ။
နန္း    သာဓုပါဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားက ေတာ္ေတာ္ရွင္းေအာင္ ေျပာႏိုင္တာဘဲ။
ငယ္     ဆရာသမား သင္ၾကားထားလို႔ပါ ဆိုေန — ။
နန္း    ဟုတ္ပါၿပီ၊ ဟုတ္ပါၿပီ၊ ဆရာသမားသင္ၾကားေပးထားလို႔ ခင္ဗ်ားကိုယ္ပိုင္ မဟုတ္ဘူး။
ငယ္     ဆရာသမားက သင္ၾကားျပသေပးထားလို႔ သိရတာေပါ့။ ကိုယ့္ဖာသာသိႏိုင္တာမွ
မဟုတ္ဘဲ။ ကိုယ္တိုင္သိတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့
ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္သြားၿပီေပါ့။
နန္း    ဗ်ာ ! အခုေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္သြားၿပီလား?
ငယ္     အေမြရသလိုေပါ့။ ကိုယ့္ဖာသာ ရွာရတာမဟုတ္ဘူး။ အေဖက ရွာေပးတာ။ ဒါေပမဲ့
အေမြရေတာ့ ကိုယ္တိုင္ရွာရတာ မဟုတ္ေပမဲ့ ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္သြားတာေပါ့။
ဒီအသိကို ဘယ္သူပိုင္တာမွတ္လို႔။ ကိုယ္ဘဲပိုင္တာ။ ကိုယ့္ အေဖက ေပးသနား
ခ်ီးျမွင့္တာကိုး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဖေအကို ေက်းဇူးမကန္းရဘူး။ ကန္းလွ်င္
ေလာကုတၱရာအရာမွာ ပညာကြယ္တတ္တယ္။
နန္း    ေအာ္-ဒီလိုလား။
ငယ္     ဒီလိုဘဲ။ တခ်ဳိ႕ပုဂၢဳိလ္ေတြက ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ႀကီး ဘ၀င္ျမင့္
ေအာက္ေျခလြတ္ၿပီး ဖေအကို ကာျပန္ၾကတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားကိုေတာင္ ဘာမစြမ္းဘူး။
ညာမစြမ္းဘူး။ ဘာမွမေပးႏိုင္ဘူး။ ကိုယ္တိုင္လုပ္မွ ရတာဆိုၿပီး ဘ၀င္ျမင့္
ေႄကြးေႀကာ္ေနၾကေတာ့ ေလာကုတၱရာအရာမွာ ပညာမ်က္ကန္းေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတာေပါ့။
ေလာကုတၱရာ ဉာဏ္ပညာမဲ့ လူတန္းစားေတြ တစ္သက္လံုး၊ တစ္သံသရာလံုး
နစ္သြားႏိုင္တယ္။ ဖေအကို ေက်းဇူးကန္းတဲ့ ေက်းဇူးကန္းေတြ၊ အဲဒီအုပ္စုေတြထဲ
မပါဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။
နန္း    ေအာ္ — ဒီလိုကိုး။
ငယ္     ဟုတ္တယ္။ ဒီလိုဘဲ ျမတ္စြာဘုရားကို ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ဘူးလို႔
မေျပာေကာင္းဘူး သာသနာေတာ္ ထားေတာ္မူခဲ့တာ သူတို႔မသိလို႔၊ ဒါေလာက္မွ
အသိမရွိသူေတြ ေလလံုးထြားေနၾကတာ၊ သာသနာနဲ႔ သူတို႔နဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ဘူး။
နန္း    ေအာ္ — သေဘာေပါက္ၿပီ။
ငယ္     ဆရာမကူဘဲ တရားသိေတာ္မူတာ ဘုရားတပါးဘဲ ရွိတယ္။ က်န္အရိယာ
ပုဂၢဳိလ္ေတြဆိုတာ သာသနာ ရွိေနလို႔ တရားရၾကရတာ။ သူတို႔လုပ္ရပ္ သက္သက္ႀကီး
မဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒါ သာသနာနားမလည္ဘဲ ကိုယ့္ဖာသာ လုပ္ယူတယ္လို႔
၀ါႄကြားေနသူေတြဟာ ဗုဒၶ၀ါဒေတာ္နဲ႔ မကိုက္ညီဘူး။ ဒ္ိ႒ိေတြ
ငရဲေစာက္ထိုးက်မဲ့ အယူေတြ၊ ငါ၊ သညာ၊ အတၱသမား ေလလံုးထြားေတြ၊
ေဒ၀ဒတ္ေျမၿမိဳတာ ဘုရားဘာတတ္ႏိုင္တံုး။ ေမးတဲ့သူလည္းရွိတယ္။ ေလာကႀကီးမွာ
တတ္ႏိုင္တာ အားလံုးကို လုပ္ထိုက္မွ လုပ္တာ သူမသိဘူး။ ေငြရွိတိုင္း
သံုးမလား။ သံုးသင့္တဲ့ေနရာ သံုးခ်င္မွ သံုးမွာေပါ့။ စာတစ္ေစာင္
ေပတစ္ဖြဲ႕အေနႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရားကို အျပစ္တင္ေနစရာမလိုဘူး။ ဒါ
ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္ဘဲ။ ကိုယ့္အရာလည္းမဟုတ္၊
ကိုယ္လည္းဉာဏ္မမွီဘူး။ ငရဲအိုးေစာက္ထိုးက်မဲ့အယူေတြ၊
ေသလွ်င္သိၾကလိမ့္မယ္။ အမ်ားသူငါ နားေယာင္ၿပီး ဘ၀င္ျမင့္ကုန္မွာစိုးလို႔
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ဖြင့္ေျပာရတာ။
နန္း    ကၽြန္ေတာ္ အျမင္မွန္နဲ႔ အယူမွန္ကို ျမင္တတ္၊ ယူတတ္သြားပါၿပီ။
ငယ္     ေကာင္းပါေလ့ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားႏွင့္တကြ အားလံုးေသာ
စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးမ်ားအတြက္ကိုပါ သာဓုေခၚဆိုႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္
လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ဆႏၵျပဳပါရေစဗ်ာ။
သာဓု  သာဓု  သာဓု

ေမတၱာ သစၥာျဖင့္
ခ်စ္ငယ္(ဒႆန)
ဗုဒၶစာေပဆုရ

နိဗၺာန္စာအုပ္ပါ ေဆာင္းပါးမ်ား ဤတြင္ၿပီးပါၿပီ။

Admin (www.chitnge.com)

This entry was posted in Buddhism and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *