၀ိပႆနာတရားအားထုတ္ရန္ အေျခခံအခ်က္အလက္မ်ား

အပိုင္း(၁၁)

အခုအက်င့္ပိုင္းမွာ ထက္ထက္သန္သန္ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေလ့က်င့္ေနၾကေတာ့ အထူး၀မ္းသာဖြယ္ရာ ေကာင္းတယ္၊ သာဓုေခၚစရာလည္းေကာင္းပါတယ္။

— က်င့္ျခင္းမွာ အစစ အရာရာတည္တာပါ — ေလ့က်င့္ရင္ စြမ္းတာပဲ — အထူးသျဖင့္ လမ္းစဥ္မွန္မွန္နဲ႔ ေလ့က်င့္တဲ့အတြက္ ပိုၿပီးတန္ဖိုးရွိတယ္ လမ္းစဥ္ကေတာ့ အမွန္အကန္ပါပဲ။ ဒီလမ္းစဥ္နဲ႔ တရားရွင္ ျဖစ္ၾကရတာပါပဲ။ တရားရွင္ျဖစ္ေတာ့ ဘာထူးျခားလည္းဆိုေတာ့ ေလာကႀကီးကိုနားလည္တာ ထူးျခားပါတယ္။ ေနာက္ေလာကႀကီးမွာ ခြာၿပီးေတာ့လည္း ေနတတ္တာေပါ့ေလ . . .

ေလာကႀကီးကပူတိုင္း ကိုယ္မပူဘူးေပါ့ . . . ေအးရာေအးေၾကာင္း ေနတတ္တယ္ – ေအးရာေအးေၾကာင္း ေနတတ္တာဟာ ျပင္းရိဖင့္ႏႊဲတာ မဟုတ္သလို ထြက္ေျပးအဘိဓမၼာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဗုဒၶဘာသာဟာ ထြက္ေျပးအဘိဓမၼာ မဟုတ္ပါဘူး။ သစၥာကိုရွာေဖြတဲ့ ရဲရဲရင့္ရင့္ လုပ္ငန္းေတြပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေလာကီက ထြက္ေျပးခ်င္လို႔ ေလာကုတၱရာ ရွာတယ္လို႔ – ဒိ႒ိေတြက ဒီလိုစြပ္စြဲၾကတာ သူတို႔မွားပါတယ္

တကယ္ေတာ့ တရားက်င့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ သူရဲေကာင္းေတြပဲ . . . ျမတ္စြာဘုရား ထားခဲ့တဲ့ အေမြကို ရေအာင္လို႔၊ ေအာင္ပန္းကို လွမ္းကိုင္ႏိုင္ေအာင္လို႔ ႀကိဳးစားၾကတာ တကယ့္အာဇာနည္ေတြပဲ . . . အဓိပတိေတြ၊ သူရဲေကာင္းေတြပဲ - ခ်ီးက်ဴးစရာ အင္မတန္ေကာင္းတာပဲ . . .

တရားဆိုတာ ရေတာ့ ခ်မ္းသာတယ္၊ လြတ္ေျမာက္တယ္၊ ေနာက္ ေအးၿငိမ္းတယ္ေပါ့ . . . တရားရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြက အမ်ားႀကီးပါ . . . ဒါေတြကို ကၽြန္ေတာ္က အခါအခြင့္သင့္တဲ့ အခါ ေျပာေပးတာက တရားသမားဆိုတာကို ပိုၿပီး ဘ၀င္က်ေစခ်င္လို႔ ေျပာေပးတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ငါသိ ငါတတ္ ငါျမတ္ဆိုတာမ်ိဳး ေျပာေလ့မရွိဘူး – ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က အားေပးခ်င္တယ္ေလ။

“ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မသိဘူးဗ်ာ လုပ္ၾကပါ” ဆိုတာမ်ိဳး ဒီလိုပံုစံမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့က မသြားခ်င္ဘူး။ Continue reading →

Share this post