ကၽြန္ေတာ္တရားရေသာအခါ . . .
ကၽြန္ေတာ္ ဒီအေၾကာင္းကို ေရးခ်င္ေျပာခ်င္ေနတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ပရိသတ္ႀကီးကို သတင္းေပးခ်င္လို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ တရားရတဲ့အခါ ဘာျဖစ္သြားလဲဆိုတာကို သတင္းေပးခ်င္တယ္။ မွန္ကန္ဖို႔က ကၽြန္ေတာ့တာ၀န္ပဲ ႏႈိင္းႏႈိင္းခ်ိန္ သုခမိန္လို ဆင္ျခင္စဥ္းစားဖို႔က ပရိတ္သတ္ႀကီးဘက္က တာ၀န္ပဲ ျဖစ္မွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္တင္ျပမယ္ —
ကၽြန္ေတာ္ တရားရရခ်င္း ခ်မ္းသာသြားတယ္။ ေတာ္ေတာ့ကို ခ်မ္းသာတယ္။ ေပ်ာ္တာေပါ့ေနာ္၊ ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ တရားေပးတဲ့ ဆရာျမတ္ႀကီးကို သိပ္ေက်းဇူးတင္တယ္။ ေနာက္ တရားေတာ္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ အံ့ၾသသြားတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုေျပာျပမယ္ – ဒီဘက္မွာဆင္းရဲ႐ွိရင္ ဟိုဘက္မွာ ခ်မ္းသာ႐ွိတယ္၊ ဒီဘက္မွာ ပ်က္တာ႐ွိရင္ ဟိုဘက္မွာ ၿမဲတာ႐ွိတယ္၊ ဒီဘက္မွာမပိုင္တာ႐ွိရင္ ဟိုဘက္မွာ ပိုင္တာ႐ွိတယ္။ ဒီေတာ့ ဆင္းရဲတာက ခ်မ္းသာတာဆိုေတာ့ နဲနဲေကာင္းတယ္၊ မၿမဲတာကေနၿပီး ေတာ့ ၿမဲသြားတယ္ ဆိုတာလည္း ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္၊ မပိုင္တာကေန ပိုင္တာဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို ေကာင္းတယ္ (ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီလိုပဲခံစားရတယ္)။ “ပိုင္တယ္” အရိယာ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ဆိုတာ အပိုင္ပဲ။ အဲဒါအတြက္ကို ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္တယ္၊ ဂုဏ္လည္းယူတယ္၊ ၀မ္းလည္းသာတယ္၊ တက္လည္း တက္ၾကြတယ္၊ အံ့လည္း အံ့ၾသတယ္၊ တရားေတာ္ဆိုတာ အဲဒီေလာက္ႀကီး ေကာင္းပါသလားလို႔ နားလည္သေဘာေပါက္လာ တယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ေတာ့ ပိုင္တာပဲ။ ေလာကုတၱရာ အရိယာတို႔ရဲ႕ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ဆိုတာ အပိုင္ပဲ၊ ကိုယ့္ကို အပိုင္ေစာင့္ေ႐ွာက္တာ ဒါေၾကာင့္မို႔လို ကိုယ္ေသ ေသခ်င္သလိုေသ ေသခ်င္တဲ့ေနရာေသပဲ သူက ေစာင့္ေ႐ွာက္တာကိုး။ ဒါေၾကာင့္ အရိယာေတြဟာ လွိမ့္လွိမ့္လဲွလွဲ သံသရာမွာ ဘာမွ မျဖစ္ေတာ့တာပဲ။
ပိုင္သြားတယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ အံ့ၾသစရာေကာင္းတယ္။ ဒီေလာကမွာ ပိုင္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဟာ စဥ္းစားလို႔ကို မရဘူး။ ဘယ္ဟာမွ စဥ္းစားလို႔မရဘူး။ ပိုင္တယ္ဆိုတာ ေလာကုတၱရာ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ အရိယာရဲ႕ ဥာဏ္ကိုရတဲ့အခါ ပိုင္သြားတယ္၊ ဒါကို ကိုယ္တိုင္သိရေတာ့ အံ့ၾသတာေပါ့။ သိပ္ၿပီးေတာ့လည္း သေဘာက်တာပဲ။ သိပၸံပညာ႐ွင္တစ္ေယာက္ သဘာ၀ရဲ႕ လွ်ိ႕၀ွက္ခ်က္တစ္ခုကို ေတြ႕ရင္ ေပ်ာ္တယ္ဆိုတာက သာမညပဲ။ တရားေတြ႕တဲ့အခါမွာ ေပ်ာ္တဲ့အေပ်ာ္ကေတာ့ အ့ံၾသဖြယ္ရာ အရမ္းေကာင္းလို႔ အတိုင္းမသိပါပဲ။
ဒါလည္း ကၽြန္ေတာ္ ပရိတ္သတ္ကို ခင္လြန္းလို႔ ဖြင့္ေျပာတာပါ။ ပရိတ္သတ္ကို ကၽြန္ေတာ္က ခင္တယ္၊ ေလးစားတယ္ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သတင္းေလးေတြ ေပးခ်င္တယ္။ ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ႀကဳိးစားတာပါ။ ဒါကို Website မွာေတာ့ လြတ္လပ္လို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အထင္ႀကီးခံစရာလည္း မလိုပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ စာဖတ္ပရိသတ္ကို ကၽြန္ေတာ္လည္း တိုက္႐ိုက္ ျမင္ဘူးေတြ႕ဘူးတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့ဖာသာ ရင္ထဲက ခင္ေနတာပါ၊ မွန္းၿပီးေတာ့ ခင္ေနတာပါ။ ဘယ္သူဘယ္၀ါ ဆိုတာလည္း ကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး။ ပုဂၢဳိလ္စဲြနဲ႔လည္း မသိတာ အမွန္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့စာကို ဖတ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ့မွာလည္း တာ၀န္သိသိ သစၥာ႐ွိ႐ွိ လုပ္စရာေလးေတြ ႐ွိလိမ့္မယ္ဆိုၿပီးတဲ့ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္လုပ္တာ ပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ဒီလို ဖြင့္ေျပာလိုက္ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။ တရားေတာ္ကိုလည္း အရမ္း အံ့ၾသေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ တရားဆက္ မႀကိဳးစားပဲ မေနႏိုင္ေတာ့သလို ျဖစ္သြားၿပီဆိုတာကိုေတာ့ ဖြင့္၀န္ခံပါတယ္။ အားလံုးလည္း တရားရေစခ်င္တယ္။ ရေစခ်င္သလိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္လို႔ ဒီသာသနာမွာ အရိယာ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ တယ္ဆိုတာ အားေပးရင္းနဲ႔ ယခုလို ဖြင့္ေျပာလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ေဒါက္တာခ်စ္ငယ္(ဒႆန)
M.A, PhD (Philosophy in Religious Sciences) LONDON.
chitngephilo@chitnge.com
ျမန္မာႏိိုင္ငံ
Tags:
Buddhism,
Myanmar Posts,
ဆရာျမတ္ႀကီး,
မဂ္ဉာဏ္၊ ဖုိလ္ဉာဏ္,
သာသနာ,
ေလာကုတၱရာ
